художественная. литература.

Էդգար Պո


Չափից դուրս խորամուխ լինելը միշտ չէ,որ նմատակահարմար է լինում:Ճշմարտությունն ամեն անգամ չէ,որ խորքում է թաղված:Ես նույնիսկ համոզված եմ,որ ամենից էական հարցերում այն ավելի շուտ մակերեսին է գտնվում:

 

Մենք նրան փնտրում ենք ձորերում,իսկ նա մեզ սպասում է լեռան գագաթին:Այդ տարածված մոլորության բնույթը կարելի է հեշտությամբ լուսաբանել երկնային մարմինների օրինակով:Թռուցիկ մի հայացքով նայելով աստղին` մենք այն ավելի հստակ ու պարզ ենք  կտեսնենք,քան ուշադիր ու երկար  նայելու դեպքում:Պատճառը այն է,որ անցողիկ,աչքի ծայրով նայելիս,մենք գործածում են ցանցաթաղանթի դրսի եզրը,որն ավելի զգայուն է լույսի հանդեպ,քան կենտրոնը,իսկ ուղիղ նայելու դեպքում այս առավելությունը կորչում է,ինչեպ կորչում է նաև աստղի փայլը:Վերջին դեպքում աչքն ավելի շատ լույս է ստանում,քան առաջ,բայց նրա ընկալունակությունը նույնքան անգամ պակասում է:Խորանալու մղումը ծայրահեղության հասնելով` մենք կորցնում ենք մտքի պարզությունը,այնպես որ,չափիս ուշիմ հայացքը կարող է երկնքից ջնջել նույնիսկ Վեներան:

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s