мысли. обо. всем/ T H O U G H T S

Սառը


Մրսել, երբ բորբաշող երկինքը վերևում կիզում է ամեն ինչ,
 Մրսել, երբ անհայտ գոյության մի տաք շունչ քեզ ետ է մղում դեպի մութ,
Մրսել, երբ կատուն խոնավ մի տեղ փնտրելու հույսից հյուծվում է ամեն օր
Եվ
Մրսել, երբ տաք է շուրջդ…

DZg-9VY4lvE

Նրա սառը շնչից դու դարձար մի բուռ,
Դու դարձար մի բուռ նրա խոսքերից,
Եվ էլի մրսել,մրսել լուռ ու խոհ
Ու մի բուռ դարձած` գոյդ քաշել:

Մրսել, երբ մտքերդ զզված իրենց գրկից քեզ նետում են ներքև,
Մրսել անգամ, երբ կատուն տոթից կիսամահ փռված է այնտեղ,
Մրսել քո աչքերից, քեզնից, քո սառը շնչից…
Ես մրսում եմ, արև՛, դու այսօր ջերմ չես:

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s